Kinezyterapia

METODA PNF
Metoda PNF jest to metoda kompleksowej kinezyterapii, oparta na neurofizjologicznych
zasadach wykonywania czynności ruchowych i ich rozwoju w trakcie życia człowieka. Metoda ta,
wykorzystywana jest do odzyskiwania utraconych lub kształtowania zaburzonych umiejętności
ruchowych.
Metoda uwzględnia odczuwanie własnego ruchu oraz skupia się na ułatwianiu ruchu zgodnego z
fizjologicznymi sposobami wykonywania jak najbardziej skutecznej czynnościowo aktywności ruchowej.
Metodę PNF stosuje się w leczeniu i rehabilitacji pacjentów z zaburzeniami w obrębie układu
kostno-stawowego, mięśniowego i nerwowego, a w szczególności:
• po udarach mózgu, urazach czaszkowo-mózgowych, urazach rdzenia kręgowego,
• z chorobą Parkinsona, stwardnieniem rozsianym, stwardnieniem zanikowym bocznym,
• chorobami móżdżku, polineuropatiami, dystrofiami mięśniowymi, skoliozami,
• po operacjach wszczepienia endoprotezy biodra lub kolana, rekonstrukcji więzadeł stawu
kolanowego, po złamaniach kości,
• z zaburzeniami połykania, oddychania.

 

Metoda Vojty
W tej metodzie chodzi głównie o dbałość o prawidłowy rozwój dziecka. Odbywa się to poprzez
wskazanie mu prawidłowych odruchów i eliminowanie tych złych. Efekty w tej metodzie wypracowuje
się poprzez uciskanie na określone punkty na ciele dziecka.
Metoda ta polega na ułożeniu dziecka w odpowiedniej pozycji, utrzymaniu malucha w danym
ułożeniu przez jakiś czas aż do pobudzenia sfery stymulacji i zastosowaniu odpowiedniego oporu. Aby
działania terapeutyczne były skuteczne muszą być bezbolesne.
Wskazania do zastosowania danej metody:
• Porażenie mózgowe,
• Przepuklina mózgowo-rdzeniowa,
• Dysplazja stawów biodrowych,
• Asymetria ciała,
• Skrzywienie kręgosłupa,
• Kręcz mięśniopochodny,
• Zaburzenia koordynacji ruchowej.

 

NDT BOBATH
Usprawnianie według tej metody ma na celu pomóc dziecku we wszechstronnym rozwoju tak, aby mogło
ono stać się niezależne w życiu i na tyle wykorzystać swe możliwości, na ile pozwala istniejące
uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego.
Podstawowymi zasadami i celami usprawniania są :
• jakość ruchu, dlatego celem terapii jest wspomaganie przebiegu i osiągnięcie ruchu jak
najbardziej zbliżonego do prawidłowego,
• wpływanie na napięcie mięśniowe (zmniejszanie wzmożonego i zwiększanie obniżonego napięcia),
• eliminowanie nieprawidłowych reakcji odruchowych.